Sunday May 31st 2020

Archives

தேசத் தாய் – கவிமாலை: வல்வை சுஜேன்

இதயம் சுடுகின்றதே அம்மா
இதயம் சுடுகின்றதே
உதயச் சூரியனை
கற்ப்பத்தில் சுமந்தவளே
அந்திமச் சாயலுக்குள்
அவசரம் ஏனம்மா
இல்லை ஒரு நாடென்று
ஈழத்திரு நாடமைக்க
வீரப்போர் புரிந்த மகன்
பார்வதியே உந்தன் மகன்
பெற்றவளின் கடன் தீர்க்க
இல்லையம்மா உன்னருகில்
இதயம் சுடுகின்றதே அம்மா
இதயம் சுடுகின்றதே

வல்வையிலே வந்துதித்த
எம் தாயே பார்வதியம்மா
வீர விளை நிலத்தின்
ஆணி முத்தை தந்தவளே
உலகத் தமிழினத்தின்
ஆதவன் அவன்தானே
உந்தன் பிள்ளை உனக்கில்லை
ஈழத் தாய்க்கே அவன் பிள்ளை
போர்க்களமே அவன் வீடு
உலகத் தமிழினமே
அவன் உறவு
தமிழீழ விடிவொன்றே
அவன் தவக்கோல வரச்சான்று

வேலுப்பிள்ளையின் பார்வதியே
பாவியென்று யாரும் இல்லை
பெற்றவனால் நீங்கள் உற்ற துயர்
பிறர் அறிந்தென்ன பேதம் இல்லை
இந்திய இராணுவ அக்கினி வலையில்
மனை இளந்தீர் மகவிளந்தீர்
வீதியிலே நாதி அற்று
நலம் குன்றி மெலிந்திருந்தீர்

குசேலன் வீட்டு கூரையாக
பொலிகை கந்தன் திருவடி மடமே
திண்ணையிலே படங்கு கட்டி
விண் மீன்களின் முகம் பார்த்து
ஊர் உறங்கியும் விழித்திருப்பீர்
உலா வருவான் மகன் என்று

பூத கணங்கள் போகும்வேளை
வாத நோய்யும் வந்துன்னை வாட்ட
வேராய் நின்ற
வேலுப்பிள்ளையின் துணையில்
வீழாதிருந்தாய் நீயம்மா
தெருக்கிணற்று நீர் இறைத்து
மூன்று கல்லில் வென்னீர் தந்து
பொலிகை கந்தன் பூசைச் சாதம்
அரு மருந்தாய் உனக்கு ஊட்டி
ஐயன் தந்த அரவணைப்பு
அன்னையே உன் இளையவன்
பிரபாகரனின் கடன் தீர்ப்பு

முள்ளி வாய்க்கால் முடிவல்ல
அள்ளி இட்ட தீ திரை மறையல்ல

சிறைக் கதவை சிரிக்க வைத்த
மறக்குலத்தின் மாதா பிதாவே
மானக் குடை உங்கள் கவசம்
ஈனர் படை இழி நிலை அள்ளும்

உதயவனே பிரபாகரா
இளைய மகன் நீதானே
உற்ற துணை ஏதும் இன்றி
பெற்றவள் போகின்றாள்
அன்னம் இட்ட அன்னையின்
இறுதிக் கடன் வேளையடா
அள்ளி இடும் வாய்க்கரிசி
உள்ளங் கைக்குள் உன்னிடத்தில்
கொள்ளியிடும் விறகுத் துண்டும்
உன் விழி அலையின் நீர்துடிப்பில்

எங்கிருந்து அதை நீ கொடுத்தாலும்
உன் லெட்சிய வெற்றிக்கு
நெற்றித் திலகம் இட்டு
வெற்றிவாகை சூடிவா
மகனே எனச் சொல்லி
உச்சி மோந்து உன்னை முத்தம் இட்டு
இறுதி வலம் போகின்றாள்
எங்கள் பார்வதித் தாய்
அண்ணனே உன் அன்னை – என்றும்
நாம் வணங்கும் தமிழீழத் தேசத்தாய்.

கவிமாலை – வல்வை சுஜேன்.

Leave a Reply